dinsdag 5 juni 2018

Wandelen in Gent op kindermaat

Het moet niet altijd een speeltuin zijn, of een museum, of één of andere kinderactiviteit. Soms wil deze mama gewoon rustig rondslenteren en een koffietje gaan drinken.
Op zo'n momenten gaan wij naar het centrum van Gent. Let wel: nooit op zaterdagnamiddag. In de winkeldrukte lopen de kindjes constant tegen knieën aan te kijken, en daar worden ze zenuwachtig van. Ik vind het zelf ook niet fijn: je moet in de drukte heel alert zijn, want voor je het weet wordt zo'n kindje onder de voet gelopen of omver gefietst. Nee, voor ieders rust en gemak doen we dit ofwel op een zaterdagochtend of op zondag.

Veel moet je je niet voorstellen bij zo'n wandelingetje. De kleine beentjes van Lucy en Nina zijn nog niet klaar voor lange tochten van vele kilometers. We moeten vaak eens stoppen en uitrusten. Maar dat is net het voordeel van de binnenstad: er is van alles te bekijken en te doen. Zaken waar we als volwassene gewoon aan voorbij lopen, zijn voor Lucy en Nina net super leuk.
Dit zijn een paar van hun favorieten:

1. De pomp op de Groentenmarkt.
Lucy en Nina hebben wel zeker al 20 keer geprobeerd of er water uitkomt - neen dus. Toch blijft het spannend om gewoon nòg een keer te proberen.

2. De Dulle Griet op het Grootkanonplein
Oho! Een echt kanon! Je kan er rond lopen, er onderdoor lopen, er in kijken en jezelf verbazen over de stenen bol die een kanonskogel verbeeldt. Bereid je voor op vragen allerhande over kanonnen. Indien je het antwoord niet weet, leid je gewoon je kinderen af met straffe verhalen uit de studententijd, waarbij studenten (we noemen geen namen) in of op het kanon kropen en allerlei gekkigheid uithaalden.

3. Zwaaien naar de bootjes 
De bootjes van Gent zijn populair. De kans is groot dat je er verschillende ziet voorbijvaren als je langs de vaste vaarroute wandelt. Goede zwaaiplekken zijn: de Zuivelbrug, de Grasbrug, en langs de Kraanlei. Je kan met gerust gemoed rekenen op de toeristen: er is altijd wel iemand aan boord die vriendelijke terugzwaait naar kleine kindjes. 

4. Jacob van Artevelde op de Vrijdagmarkt
Het historische belang van Jacob van Artevelde is op onze zondagochtend-wandelingen niet van tel. Voor Lucy en Nina is het belangrijkste aan zijn standbeeld dat je je er zo goed kan verstoppen. Iedereen die er al eens afgesproken heeft, weet: je kan staan stressen dat je date niet afkomt, terwijl die gewoon 3m verder aan de achterkant van het beeld staat.
Voor kinderen wordt dat dan: je kan elkaar proberen besluipen en vangen. Of gewoon wild rondrennen op de Vrijdagmarkt.

5. Roltrap van de C&A in de Kortemunt
Hou het stil, de C&A zal dit wellicht niet graag horen. Lucy en Nina houden van roltrappen, en ze mogen van mij een keertje (of twee) de roltrap naar de ingang van de C&A nemen, en dan gewoon terug naar beneden.

6. Zeepbellen vangen
Er staat een man met een grote emmer zeepsop en een reuze bellenblaas-stok op de Korenmarkt, of soms op het Sint-Baafsplein. Voor een centje maakt hij reuze zeepbellen, die de kinderen kunnen proberen vangen. Het is soms een ware bellenstorm! Opgelet: de grond kan glibberig worden.

7. De lift aan de Stadshal op de Poeljemarkt
Een beetje opzij van de Stadshal staat een lift, die gaat 1 verdieping naar beneden, naar café Belfort. En liften zijn al bijna net zo leuk als roltrappen, dus waarom niet gewoon eens op en neer gaan met de lift? Lucy en Nina mogen elk om beurt op het knopje duwen, kwestie dat het plezier eerlijk verdeeld wordt.

8. Binnen piepen in een kerk
Neem eens een kijkje in de Sint-Niklaaskerk of in de Sint-Baafskathedraal. De kaarsen, hoge plafonds en glas-in-lood ramen zijn indrukwekkend, en voor kindjes die nog zoveel kleiner zijn is dat dubbel het geval.
Van dezelfde orde is het Vleeshuis, ook daar kan je zomaar binnen kijken. Er is een soort loopbrugje, en aan het plafond hangen hespen te drogen.

9. Het kleinste straatje van Gent aan de Kleine Vismarkt
Het is natuurlijk niet echt een straatje, eerder een gangetje, maar weten die kinderen veel! (Oeps! betrapt. Ja ik verzin wel eens iets voor de kinderen en m'n eigen plezier)
Volg de borden naar de ingang van het Dreupelkot en de Hot Club de Gand. Je moet door een heel smalle doorgang, kindjes kunnen proberen of hun armen lang genoeg zijn om de twee muren tegelijk aan te raken.

10. Wandelen langs het water
Volg één van de voetgangerspaden langs het water, bv de Vleeshuistragel of het stukje van de Kraanlei tot aan de Zuivelbrug. Je bent hier extra dicht bij het water, en je kan er ook de draaibruggen goed bekijken.

We doen bij lange na niet al deze dingen op één tochtje. Zo'n stuk of 3-4 is een goed gemiddelde, daarna is het meestal hoog tijd voor een drankje. Toeval of niet, maar vaak eindigen we daarvoor in café 't Kanon in de Meerseniersstraat, vlak aan de Zuivelbrug. Rustig, gezellig, en de kindjes zijn er altijd zeer welkom.







En dan praktisch:
- Wij gaan met de tram of met de fiets naar de stad.
  • tram: haltes Gravensteen (lijn1) of Korenmarkt (lijnen 1 en 4) zijn voor ons het handigst
  • fiets: er zijn fietsenstallingen op verschillende plekken, wij kiezen vaak voor die aan de Pensmarkt aan het Groot Vleeshuis
  • auto: parking Vrijdagmarkt (P1) of Sint-Michiels (P7)
- Alles is toegankelijk met een buggy, enkel het straatje van de Hot Club de Gand/Dreupelkot is niet aan te raden. Kwestie dat je je buggy niet klem rijdt.


Meer lezen?
De uitleenbuggy's van Gent
- De tram is altijd een beetje reizen
- Bootje varen in Gent




dinsdag 29 mei 2018

Otomat

Wij hadden dat weekend logees, waaronder twee stoere Duitse jongens van 7 en 9. Als mama van twee kleine meisjes is dat even de knop omdraaien. Glitterkunst maken is uiteraard niet cool genoeg, en onze zandbak is toch wat klein als daar ineens een 9-jarige in plaats neemt.
Maar het Gravensteen dan! Dat vonden ze veel cooler dan ze gedacht hadden. Zwaarden, harnassen, torens beklimmen langs smalle wenteltrapjes,... Het foltergedeelte hebben we zo snel mogelijk gepasseerd, maar voor de rest moest alles tot in het detail bekeken worden. Nina's kleine beentjes konden amper volgen.

Alvast een beetje moe, en vooral zeer hongerig, kwamen we de Gravensteen poort uit. En zo viel ons oog op Otomat. Prima, want elk kind lust pizza (dachten we).
Omdat we met teveel waren voor een gewoon tafeltje, kregen we een grote tafel met hoge krukken. Ook prima (dachten we), alle kinderen zagen dat zitten zo op een hoge kruk, bijna als een echte volwassene.

Een vriendelijke ober legde ons het systeem uit: je bestelt een paar pizza's, die je desgewenst kan delen. Kleine bordjes en bestek staan allemaal op tafel. Geen gesukkel dus met extra kinderbordjes vragen, en extra bestek, je neemt gewoon wat je nodig hebt. Ook niet onbelangrijk: er staan ruim veel servetten op tafel, wat alvast een gerust gevoel geeft met het oog op (onvermijdelijk) gesmos aan tafel.
Er zijn ook nog wel extra gerechten, zo zijn er een paar voorgerechtjes en slaatjes, en een lunchmenu dat bestaat uit een kleine pizza + slaatje naar keuze.

Het was rustig in Otomat, dus de kinderen mochten een beetje rondkijken. En al snel kwam het eten op tafel. Pizza mag je bij ons ook met je handen eten, dus het liep allemaal lekker bij Nina en Lucy: een beetje van dit proeven, een stukje van daar,...
Alleen bleek dat één van de jongens echt gerekend had op Belgische frietjes. Pizza was voor hem maar een triestig alternatief, dat hebben ze in Duitsland immers ook. Na een korte maar intense onderhandeling werd afgesproken dat er, na de pizza, nog een korte pitstop in de frituur zou volgen.
En toen viel Lucy met kruk en al omver. Wellicht zat de vermoeidheid er voor iets tussen. Snel-snel werd ijs aangesleept uit de keuken. Het viel al bij al nog mee, maar het was duidelijk tijd om af te ronden.






En dan praktisch:
- Otomat ligt aan de Kleine Vismarkt.
  • Heel gemakkelijk te bereiken met de fiets
  • Dichtstbijzijnde tramhalte: Gravensteen. Maar ook halte Kouter is niet zo ver weg.
  • De dichtstbijzijnde parkings zijn die onder de Vrijdagmarkt (P1) en parking Sint-Michiels (P7)
- Er is geen echte kinderstoel, wel een stoelverhogertje dat je op een gewone stoel vastmaakt. Maar dat hebben we dus niet zelf getest
- Je kan zomaar binnen lopen, het is niet nodig om te reserveren. Er is trouwens super veel plaats: binnen, boven, of op het terras. Van aan sommige tafels binnen heb je een prachtig zicht op het Vleeshuis
- Meer informatie, met inbegrip van de openingsuren, kan je vinden op de website van Otomat
- En wat staat er op het menu? Dat kan je hier lezen


Meer lezen?
Domi's Soepbar