Posts

Posts uit mei, 2017 weergeven

Fietstocht zonder fiets naar de Oude Kale

Afbeelding
Wat is er leuker dan een fietstochtje in het zonnetje?
Een fietstochtje naar een terras in het zonnetje, natuurlijk.

Dat waren wij dus helemaal van plan. Rustig een paar km rijden naar de Oude Kale net voorbij Vinderhoute. Nina zit dan in een stoeltje aan het stuur van de papa, en Lucy achterop bij mij op de fiets. Allebei heel dapper met hun fietshelmpjes.
Ze vinden dat super leuk. Ze willen dan elk de eerste zijn, of naar elkaar zwaaien. Dus moeten wij elkaar een paar keer voorbij steken. En Nina zit dan nog het liefst van al aan de fietsbel te rinkelen. Je begrijpt, wij zijn niet meteen de meest discrete fietsers.
Maar dat ging dus niet door, want we hadden een platte band.

Enfin, dat terrasje in het zonnetje was natuurlijk nog even aanlokkelijk. Dus laadden we iedereen in de auto en vertrokken.

De Oude Kale is een natuurgebied, ergens tussen Vinderhoute, Lovendegem en Merendree. En het is ook de naam van de oude hoeve in de Vijverstraat, waar je op het erf, onder de bomen of in d…

Rondneuzen in andermans hof

Afbeelding
Ik word niet zo snel lid van clubs of verenigingen, maar Velt* draag ik al jaren een warm hart toe. Als amateur-moestuinier is hun Handboek Ecologisch Tuinieren mijn vaste bron van info bij problemen of vragen bij de groentenkweek. Nadat ik eerst mijn moestuinierende vader geconsulteerd heb, uiteraard.
Maar Velt doet veel meer dan boeken uitgeven alleen. Eén van de leukste activiteiten is toch wel de open-tuindagen, dit jaar op 3 en 4 juni. Je kan dan zo'n 200 ecologische tuinen gratis bezoeken. Zo doe ik dan inspiratie op voor eigen tuin. Of wissel ik eens van gedachten of stel vragen aan de eigenaars. Want die Velt-ers zijn gepassioneerde tuiniers, die vaak gewillig hun tuintips delen. En zo wordt het ook weer leerrijk, en gezellig natuurlijk.  Maar heel eerlijk: eigenlijk is het gewoon een super gelegenheid om eens te kunnen rondneuzen in andermans hof. Heerlijk!
Vorig jaar waren wij er ook bij, we bezochten een paar tuinen in de Vlaamse Ardennen. Nina was nog een ieniemieni…

Multatuli

Afbeelding
En toen hadden we plots maar één kindje meer, want Lucy was op vakantie bij oma en opa.
Ooo die zalige rust in huis!
Met één kind zijn de ochtend- en avondshifts zoveel kalmer. Daardoor hadden we genoeg courage om midden in de week toch eens uit eten te gaan. Dat was toch wel al een paar jaartjes geleden; enfin, zo voelde het toch.

We kozen voor Eetkaffee Multatuli, aan de Huidevetterskaai. Een gewaagde keuze, want het circulatieplan was net van start gegaan. Het was dus eventjes zoeken hoe/of we daar vlot konden geraken. Maar dat viel allemaal geweldig goed mee. Er was zowaar parkeerplaats vlakbij.
Nu, wij gaan wel vaker eens naar de Multatuli, met of zonder kindjes. In de winter zit je gezellig binnen, in de zomer op het terras. Er is een klein terrasje aan de straatkant, met zicht op het water, maar het grote binnenterras is eigenlijk fijner. Het ligt helemaal ingesloten, dus ook als het een beetje waait kan je er toch aangenaam zitten.

Ons gereserveerde tafeltje stond al klaar, me…

Hoe wij ineens groener werden

Afbeelding
Ik moet bekennen: wij zijn eerder van de groene soort. Ikzelf lichtgroen, mijn partner donkergroen. Gemiddeld gezien geeft dat dus een fris grasgroene kleur.
Zoiets als ons gazon, beeld ik mij in, met hier en daar wat paardenbloemen en onkruid:



Enfin, om maar te zeggen: wij zijn bezig met het milieu en onze voetafdruk. Kippen om keukenafval te verwerken, composteren, recycleren, bloemenweide zaaien etc. Maar qua luiers moet ik bekennen dat wij 'klassiek' kochten. Tot Tanja eens de feiten op een rijtje zette. En ik daardoor toch een 'wake-up call' van jewelste kreeg.
Ha ja, want voor een kindje gebruik je in de eerste 2,5 jaar gemiddeld zo'n 5300 luiers. En het duurt meer dan 500 jaar voor zo'n luier biologisch helemaal afgebroken is.

Niet goed bezig dus.

Er zijn gelukkig wel alternatieven. Herbruikbare luiers bijvoorbeeld, waar je van de stad Gent trouwens subsidie voor kan krijgen. Maar als voltijds werkende ouders vinden wij die wasbare luiers toch precies ee…

Voor u getest: de uitleenbuggy's van Gent

Afbeelding
Stad Gent stelt gratis uitleen-kinderbuggy's ter beschikking. Dat moesten wij natuurlijk eens uitproberen!
Want wij gaan graag eens naar centrum Gent, voor een wandelingetje en een koffie op café of een ijsje. Maar dat kan wel eens op een logistiek probleem uitdraaien.

Gaan we met de fiets, dan staan we daar natuurlijk zonder buggy. Met twee kindjes niet eenvoudig.
Nu heb ik na jaren kinderheffen wel stevige armspieren gekregen (over alle andere spieren ga ik zwijgen). Maar  2 kinderen rondsleuren is toch van het goede te veel. Want al is Nina een dapper stappertje, op haar kleine beentjes geraakt ze natuurlijk nog niet zo goed vooruit. En Lucy krijgt onvermijdelijk een zware inzinking na ongeveer 500m, waarna ze ècht te moe is om nog te stappen. 

Wij kunnen ook de tram nemen naar het centrum. Helaas is ook daar een buggy niet altijd evident. Ik heb al gehad dat ik er gewoon niet op geraakte: oud model tram met hoge trappen, en niemand gespierd in de buurt om een handje te helpen…