Otomat

Wij hadden dat weekend logees, waaronder twee stoere Duitse jongens van 7 en 9. Als mama van twee kleine meisjes is dat even de knop omdraaien. Glitterkunst maken is uiteraard niet cool genoeg, en onze zandbak is toch wat klein als daar ineens een 9-jarige in plaats neemt.
Maar het Gravensteen dan! Dat vonden ze veel cooler dan ze gedacht hadden. Zwaarden, harnassen, torens beklimmen langs smalle wenteltrapjes,... Het foltergedeelte hebben we zo snel mogelijk gepasseerd, maar voor de rest moest alles tot in het detail bekeken worden. Nina's kleine beentjes konden amper volgen.

Alvast een beetje moe, en vooral zeer hongerig, kwamen we de Gravensteen poort uit. En zo viel ons oog op Otomat. Prima, want elk kind lust pizza (dachten we).
Omdat we met teveel waren voor een gewoon tafeltje, kregen we een grote tafel met hoge krukken. Ook prima (dachten we), alle kinderen zagen dat zitten zo op een hoge kruk, bijna als een echte volwassene.

Een vriendelijke ober legde ons het systeem uit: je bestelt een paar pizza's, die je desgewenst kan delen. Kleine bordjes en bestek staan allemaal op tafel. Geen gesukkel dus met extra kinderbordjes vragen, en extra bestek, je neemt gewoon wat je nodig hebt. Ook niet onbelangrijk: er staan ruim veel servetten op tafel, wat alvast een gerust gevoel geeft met het oog op (onvermijdelijk) gesmos aan tafel.
Er zijn ook nog wel extra gerechten, zo zijn er een paar voorgerechtjes en slaatjes, en een lunchmenu dat bestaat uit een kleine pizza + slaatje naar keuze.

Het was rustig in Otomat, dus de kinderen mochten een beetje rondkijken. En al snel kwam het eten op tafel. Pizza mag je bij ons ook met je handen eten, dus het liep allemaal lekker bij Nina en Lucy: een beetje van dit proeven, een stukje van daar,...
Alleen bleek dat één van de jongens echt gerekend had op Belgische frietjes. Pizza was voor hem maar een triestig alternatief, dat hebben ze in Duitsland immers ook. Na een korte maar intense onderhandeling werd afgesproken dat er, na de pizza, nog een korte pitstop in de frituur zou volgen.
En toen viel Lucy met kruk en al omver. Wellicht zat de vermoeidheid er voor iets tussen. Snel-snel werd ijs aangesleept uit de keuken. Het viel al bij al nog mee, maar het was duidelijk tijd om af te ronden.






En dan praktisch:
- Otomat ligt aan de Kleine Vismarkt.
  • Heel gemakkelijk te bereiken met de fiets
  • Dichtstbijzijnde tramhalte: Gravensteen. Maar ook halte Kouter is niet zo ver weg.
  • De dichtstbijzijnde parkings zijn die onder de Vrijdagmarkt (P1) en parking Sint-Michiels (P7)
- Er is geen echte kinderstoel, wel een stoelverhogertje dat je op een gewone stoel vastmaakt. Maar dat hebben we dus niet zelf getest
- Je kan zomaar binnen lopen, het is niet nodig om te reserveren. Er is trouwens super veel plaats: binnen, boven, of op het terras. Van aan sommige tafels binnen heb je een prachtig zicht op het Vleeshuis
- Meer informatie, met inbegrip van de openingsuren, kan je vinden op de website van Otomat
- En wat staat er op het menu? Dat kan je hier lezen


Meer lezen?
Domi's Soepbar

Reacties

  1. Ik ben dol op Otomat! Wij zijn vaste klant bij het filiaal hier in Antwerpen. De Little Red Courgette is mijn favoriet. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hi Jessica, wat leuk! Voor ons was het de eerste keer dat we naar Otomat gingen, maar we gaan zeker nog een keertje terug.

      Verwijderen

Een reactie posten