dinsdag 29 mei 2018

Otomat

Wij hadden dat weekend logees, waaronder twee stoere Duitse jongens van 7 en 9. Als mama van twee kleine meisjes is dat even de knop omdraaien. Glitterkunst maken is uiteraard niet cool genoeg, en onze zandbak is toch wat klein als daar ineens een 9-jarige in plaats neemt.
Maar het Gravensteen dan! Dat vonden ze veel cooler dan ze gedacht hadden. Zwaarden, harnassen, torens beklimmen langs smalle wenteltrapjes,... Het foltergedeelte hebben we zo snel mogelijk gepasseerd, maar voor de rest moest alles tot in het detail bekeken worden. Nina's kleine beentjes konden amper volgen.

Alvast een beetje moe, en vooral zeer hongerig, kwamen we de Gravensteen poort uit. En zo viel ons oog op Otomat. Prima, want elk kind lust pizza (dachten we).
Omdat we met teveel waren voor een gewoon tafeltje, kregen we een grote tafel met hoge krukken. Ook prima (dachten we), alle kinderen zagen dat zitten zo op een hoge kruk, bijna als een echte volwassene.

Een vriendelijke ober legde ons het systeem uit: je bestelt een paar pizza's, die je desgewenst kan delen. Kleine bordjes en bestek staan allemaal op tafel. Geen gesukkel dus met extra kinderbordjes vragen, en extra bestek, je neemt gewoon wat je nodig hebt. Ook niet onbelangrijk: er staan ruim veel servetten op tafel, wat alvast een gerust gevoel geeft met het oog op (onvermijdelijk) gesmos aan tafel.
Er zijn ook nog wel extra gerechten, zo zijn er een paar voorgerechtjes en slaatjes, en een lunchmenu dat bestaat uit een kleine pizza + slaatje naar keuze.

Het was rustig in Otomat, dus de kinderen mochten een beetje rondkijken. En al snel kwam het eten op tafel. Pizza mag je bij ons ook met je handen eten, dus het liep allemaal lekker bij Nina en Lucy: een beetje van dit proeven, een stukje van daar,...
Alleen bleek dat één van de jongens echt gerekend had op Belgische frietjes. Pizza was voor hem maar een triestig alternatief, dat hebben ze in Duitsland immers ook. Na een korte maar intense onderhandeling werd afgesproken dat er, na de pizza, nog een korte pitstop in de frituur zou volgen.
En toen viel Lucy met kruk en al omver. Wellicht zat de vermoeidheid er voor iets tussen. Snel-snel werd ijs aangesleept uit de keuken. Het viel al bij al nog mee, maar het was duidelijk tijd om af te ronden.






En dan praktisch:
- Otomat ligt aan de Kleine Vismarkt.
  • Heel gemakkelijk te bereiken met de fiets
  • Dichtstbijzijnde tramhalte: Gravensteen. Maar ook halte Kouter is niet zo ver weg.
  • De dichtstbijzijnde parkings zijn die onder de Vrijdagmarkt (P1) en parking Sint-Michiels (P7)
- Er is geen echte kinderstoel, wel een stoelverhogertje dat je op een gewone stoel vastmaakt. Maar dat hebben we dus niet zelf getest
- Je kan zomaar binnen lopen, het is niet nodig om te reserveren. Er is trouwens super veel plaats: binnen, boven, of op het terras. Van aan sommige tafels binnen heb je een prachtig zicht op het Vleeshuis
- Meer informatie, met inbegrip van de openingsuren, kan je vinden op de website van Otomat
- En wat staat er op het menu? Dat kan je hier lezen


Meer lezen?
Domi's Soepbar

dinsdag 22 mei 2018

Zoektocht op de boerderij

O jee! De vos is binnengeslopen bij de geitjes, en probeerde ze te bijten. Geschrokken, maar gelukkig niet gewond (de vos is blijkbaar niet zo trefzeker) zijn de 7 geitjes weggevlucht. Ze hebben zich verstopt op de boerderij, alwaar ze aan het bekomen zijn van deze toch wel licht traumatische ervaring. En de vos zelf? Die hangt ook nog ergens rond op de boerderij.

Met dit spannende verhaal begint de zoektocht op kinderboerderij de Campagne.
De kindjes krijgen een geplastificeerde kaart en moeten de geitjes zoeken in kijkdozen. Die staan verspreid over de terreinen van de boerderij. Het zoeken van de dozen op zich is al leuk, sommige staan best wel goed verstopt. Zeker voor Lucy en Nina die soms hun boterham nog niet vinden op hun eigen bord.
Gelukkig is er een plannetje zodat je min of meer weet welke richting je de kinderen best uitstuurt. En er zijn ook nog de vriendelijke boeren en boerinnen, die met plezier een tip geven.

In elke kijkdoos wordt een stukje boerderij uitgebeeld, waarin een geitje verstopt zit. Zo zit er een geitje in de moestuin, ééntje bij de schapen, etc. Elk geitje ziet er net iets anders uit, zodat je het op de zoekkaart kan terugvinden. Naargelang de kijkdoos kan je er dan de juiste sticker bij kleven.
Het klinkt allemaal redelijk ingewikkeld, maar eens je aan de slag bent valt dat reuzegoed mee. Ik liet Lucy en Nina eerst de geit zoeken. Eens dat gebeurd was, keken ze goed rond naar wat er nog allemaal in de kijkdoos zat. Zo konden ze meestal de juiste sticker wel vinden.

Ook leuk: de zoektocht bestaat in 2 versies. Eén voor de kleintjes, dat Nina met veel plezier en een beetje hulp kon oplossen. En een iets moeilijker versie, voor wie al wat beter kan zoeken. De kijkdozen zijn hetzelfde, alleen is wat je moet zoeken net iets beter verstopt. Daardoor kan je met kinderen van verschillende leeftijd toch samen op pad.
Lucy vond de meeste figuurtjes van de moeilijkere zoektocht zelf, maar hier en daar was toch wat assistentie nodig. En als we heel eerlijk zijn... 1 kijkdoos hebben we op het einde opnieuw moeten bekijken, want daar had ik het kikkertje ook niet gevonden.

Kindjes die klaar zijn mogen hun afgewerkte kaart terug afgeven op het onthaal. Daar wordt de kaart grondig gecontroleerd. Wie alles juist heeft, krijgt felicitaties en een officiële handdruk van de boer of boerin. En, kers op de taart, een geschenkje!








En dan praktisch:
- Meer lezen over de Campagne en wat er zoal te beleven is? Neem een kijkje op deze blogpost. Je vindt er ook meer info over bereikbaarheid, openingsuren etc.
- Een bezoek aan de schoolhoeve is gratis, de kaart met de zoektocht kost 2€, het geschenkje achteraf is inbegrepen.
- Het materiaal voor de zoektocht haal je af aan het onthaal, dit is het gebouw net achter de huifkar. Loop langs de varkentjes (haha, nooit gedacht dat ik dit zou schrijven :-)) en je komt er vanzelf.
- De gemakkelijke zoektocht kan al voor kindjes vanaf 2,5 jaar.
- Meer info over de Campagne vind je hier

woensdag 16 mei 2018

Domi's soepbar

Voor wie deze blog volgt is het geen geheim: wij gaan graag uit eten. Toen we nog een koppel waren en geen gezin, was dat uiteraard geen probleem. Met kindjes komt daar al wat meer planning en organisatie bij kijken. 
Ondanks mijn *ahum* organisatorische talent, draaien de dingen soms anders uit dan verwacht. En zo kan het wel eens gebeuren dat we rond de middag nog onderweg zijn met Lucy en Nina. Dan is het kiezen: of we keren toch naar huis, met zeurende hongerige kindjes (lees: "Mamaaaaa, wanneer zijn we er, ik heb zooooo'n honger" x 50 en aan toenemend volume). Of we zoeken hier en nu een geschikte plek voor een hapje. Wij kiezen gewoonlijk voor optie 2. 

Het overkwam ons onlangs in centrum Gent. Gelukkig was Domi's soepbar vlakbij. Wij gingen er dus 'op den bots' binnen, en het is ons reuze meegevallen.
Allereerst: een soepbar is natuurlijk geen echt restaurant. Maar, groot voordeel: onze kinderen lusten graag soep. En zo hebben ze meteen ook een portie gezonde groentjes binnen. Win-win, als het ware.

Op het menu bij Domi's: 2 soorten dagsoep, die in verschillende porties te verkrijgen zijn. Vaak is het tomatensoep + een soep van seizoensgroenten. Voor de kindjes kozen we het kleinste kommetje (4€). Dat is naar peuter- en kleuternormen echt een royale portie. Lucy kreeg het met veel werk net opgegeten, maar Nina moest halverwege opgeven. 
Bij de soep komen lekkere stukjes bruin brood en boter. En wat is er nu leuker dan je broodjes in de soep doppen - oei daar ontsnapt een stukje! Het valt toch wel niet in de soep zeker! Helemaal per ongeluk, uiteraard. Maar dat stukje moet er dan toch weer uitgevist worden. 
Enfin, je begrijpt, het was plezant. Al bij al bleef het geknoei nog redelijk onder controle. Er liggen ook papieren onderleggertjes op tafel, dat geeft toch altijd al een geruster gevoel dan gesteven wit tafellinnen.

Naast de soep kan je er ook croques eten, en boterhammen. Wij kozen voor de formule soep + belegde boterham + drankje (9€). Echt niet duur dus. 
Toen alle stukjes boterham eindelijk uit de soep gevist waren, was het hoog tijd om terug naar huis te gaan voor een middagdutje. Onze Nina was zo moe, ze heeft niks meer gezegd tijdens de terugrit naar huis.







En dan praktisch:
- Domi's soepbar ligt in de Hoogpoort.
  • Heel gemakkelijk te bereiken met de fiets
  • Dichtstbijzijnde tramhalte: Gravensteen. Maar ook halte Kouter is niet ver weg. 
  • De dichtstbijzijnde parking is die onder de Vrijdagmarkt.
- Er is geen echte kinderstoel, wel een stoelverhogertje dat je op een gewone stoel vastmaakt. Werkt prima, zelfs met Nina, die nogal een wriemelgat is.
- Er is helaas geen plaats in de toiletten om een pampertje te verversen.
- Bij mooi weer kan je aan de fleurige gele tafeltjes op het terras in de Hoogpoort zitten.
- Meer informatie, met inbegrip van de openingsuren, kan je vinden op de facebook pagina van Domi's
- De soepen bij Domi's zijn vegetarisch