Posts

Posts uit mei, 2018 weergeven

Otomat

Afbeelding
Wij hadden dat weekend logees, waaronder twee stoere Duitse jongens van 7 en 9. Als mama van twee kleine meisjes is dat even de knop omdraaien. Glitterkunst maken is uiteraard niet cool genoeg, en onze zandbak is toch wat klein als daar ineens een 9-jarige in plaats neemt.
Maar het Gravensteen dan! Dat vonden ze veel cooler dan ze gedacht hadden. Zwaarden, harnassen, torens beklimmen langs smalle wenteltrapjes,... Het foltergedeelte hebben we zo snel mogelijk gepasseerd, maar voor de rest moest alles tot in het detail bekeken worden. Nina's kleine beentjes konden amper volgen.

Alvast een beetje moe, en vooral zeer hongerig, kwamen we de Gravensteen poort uit. En zo viel ons oog op Otomat. Prima, want elk kind lust pizza (dachten we).
Omdat we met teveel waren voor een gewoon tafeltje, kregen we een grote tafel met hoge krukken. Ook prima (dachten we), alle kinderen zagen dat zitten zo op een hoge kruk, bijna als een echte volwassene.

Een vriendelijke ober legde ons het systeem uit…

Zoektocht op de boerderij

Afbeelding
O jee! De vos is binnengeslopen bij de geitjes, en probeerde ze te bijten. Geschrokken, maar gelukkig niet gewond (de vos is blijkbaar niet zo trefzeker) zijn de 7 geitjes weggevlucht. Ze hebben zich verstopt op de boerderij, alwaar ze aan het bekomen zijn van deze toch wel licht traumatische ervaring. En de vos zelf? Die hangt ook nog ergens rond op de boerderij.

Met dit spannende verhaal begint de zoektocht op kinderboerderij de Campagne.
De kindjes krijgen een geplastificeerde kaart en moeten de geitjes zoeken in kijkdozen. Die staan verspreid over de terreinen van de boerderij. Het zoeken van de dozen op zich is al leuk, sommige staan best wel goed verstopt. Zeker voor Lucy en Nina die soms hun boterham nog niet vinden op hun eigen bord.
Gelukkig is er een plannetje zodat je min of meer weet welke richting je de kinderen best uitstuurt. En er zijn ook nog de vriendelijke boeren en boerinnen, die met plezier een tip geven.

In elke kijkdoos wordt een stukje boerderij uitgebeeld, waa…

Domi's soepbar

Afbeelding
Voor wie deze blog volgt is het geen geheim: wij gaan graag uit eten. Toen we nog een koppel waren en geen gezin, was dat uiteraard geen probleem. Met kindjes komt daar al wat meer planning en organisatie bij kijken.  Ondanks mijn *ahum* organisatorische talent, draaien de dingen soms anders uit dan verwacht. En zo kan het wel eens gebeuren dat we rond de middag nog onderweg zijn met Lucy en Nina. Dan is het kiezen: of we keren toch naar huis, met zeurende hongerige kindjes (lees: "Mamaaaaa, wanneer zijn we er, ik heb zooooo'n honger" x 50 en aan toenemend volume). Of we zoeken hier en nu een geschikte plek voor een hapje. Wij kiezen gewoonlijk voor optie 2. 
Het overkwam ons onlangs in centrum Gent. Gelukkig was Domi's soepbar vlakbij. Wij gingen er dus 'op den bots' binnen, en het is ons reuze meegevallen. Allereerst: een soepbar is natuurlijk geen echt restaurant. Maar, groot voordeel: onze kinderen lusten graag soep. En zo hebben ze meteen ook een portie…